فراموشی رمز عبور
پس از درخواست شما,ایمیلی برای شما به منظور تغییر رمز عبور شما ارسال خواهد شد,لطفا inbox و پوشه اسپم خود را پس از درخواست بررسی کنید
عضویت در سایت
ورود به پنل کاربری
پس از درخواست شما,ایمیلی برای شما به منظور تغییر رمز عبور شما ارسال خواهد شد,لطفا inbox و پوشه اسپم خود را پس از درخواست بررسی کنید
من کلا عاشق این ژانر هستم مخصوصا وقتی به دست کره یا ژاپن ساخته بشه.
فیلم واقعا هدف رو مشخص کرده زندگی یه شخص ۱۶ ۱۷ ساله و یه مرد ۴۰ ساله رو نشون میده که هردو به یه مشکلی دارن دستو پنجه نرم میکنن و اینکه باهم زندگی میکننو به کمک هم دیگه به طور غیر مستقیم مشکلاتشون رو حل میکنن .درسته که اون مرد داییش بود ولی انگار جفت روحی هم دیگه بودن و خیلی خوب هم دیگه رو درک میکردن .اون دختر و داییش توی یه بعد دیگه ای از زندگی دارن زندگی میکنن که فهمو درکش برای اطرافیانشون ممکن نیست .
سلام دیجی مویز من میخام اشتراک تهیه کنم ولی درگاه بانکی نمیاد چیکار کنم کمک؟
لطفا به پشتیبانی تیکت ارسال کنید
فیلمی برای مخاطبان درامهای آرام،انسانی و تأملبرانگیز.اگه دنبال داستانی پرحادثه یا سرگرمکننده باشید،ریتم کند و سکوتهای طولانی فیلم برایتان خستهکننده خواهد بود.اما برای کسایی ک به سینمای شخصیت محور علاقه دارند،فیلم تجربهای عمیق و احساسی ارائه میدهد.ب زیبایی معنای غم،فقدان و تنهایی را ب تصویر میکشد،اینکه وقتی انسان خودش را در اندوه حبس میکند،تنهاییاش عمیقتر و سنگینتر میشود.در مقابل،زندگی گاهی آدمها و فرصتهایی را سر راه ما قرار میدهد ک میتوانند دستمان را بگیرند و دوباره مارا ب جهان
اطرافمون پیوند بزنه،مثل بارونی ک توی یه روز خشک میباره زندگی همیشه شروعی دوباره برات درنظر داره،نه ب شکل یک اتفاق بزرگ بلکه شاید با ورود یک خواهرزاده یک گفتگوی ساده یک تصمیم برای ادامه دادن و تسلیم نشدن.بعداز ازدست دادن نباید متوقف موند،دردها ازبین نمیرن فقط باید یاد بگیریم باهاشون زندگی کنیم.منظور از ادامه دادن فراموش کردن نیست:زخم هارا بپذیریم و با اونها حرکت کنیم.ظرفیت انسان برای ترمیم شدن بسیار بالاست…چقدر درس داییه را خوب گرفت: مجبور نیستی کسی یا جایی رو ک دوست نداری ب زور تحمل کنی…
قلم خوبی داری
ممنونم💐🙏
ولی جایش تو کامنتت نیست